Φειδιππίδης

Γιατί σε σκέφτομαι τελευταία
δεν ξέρω
γιατί μες το μυαλό μου τρέχεις
με το βάρος της πανοπλίας σου
να ηχεί
σε κάθε πάτημα του ποδιού σου
στο χώμα...

Ω, πόσο με συγκινεί
το "μικρό" κατόρθωμα
που διάλεξες να κάνεις
απ` την επιθυμία σου
να πεις το νέο εσύ
στους γέρους και τα γυναικόπαιδα.

Σε βλέπω να τρέχεις με φόρα
τα πόδια σου σαν νάχουν φτερά
πέτρες, αγκάθια, ρέματα
δεν σε τρόμαξαν ποτέ
σε βλέπω να λαχανιάζεις
ψυχή αγγελιαφόρου
σε σώμα δρομέα.

Σε βλέπω να ιδρώνεις
να νοιώθεις πόνους διάφορους
κι όμως να τρέχεις
μόνο να τρέχεις,
να σου δίνουν νερό
βρεμένες πετσέτες

κι εσύ "Νενικήκαμεν''
να τους λες
"Νενικήκαμεν''
τρέχοντας
μεθυσμένος απ` την τέλεια τύχη
να πεις
το καλύτερο νέο της ζωής σου!