Μάθημα Ιστορίας

Φειδιππίδης

Γιατί σε σκέφτομαι τελευταία
δεν ξέρω
γιατί μες το μυαλό μου τρέχεις
με το βάρος της πανοπλίας σου
να ηχεί
σε κάθε πάτημα του ποδιού σου
στο χώμα...

Ω, πόσο με συγκινεί
το "μικρό" κατόρθωμα
που διάλεξες να κάνεις
απ` την επιθυμία σου
να πεις το νέο εσύ
στους γέρους και τα γυναικόπαιδα.

Σε βλέπω να τρέχεις με φόρα
τα πόδια σου σαν νάχουν φτερά
πέτρες, αγκάθια, ρέματα
δεν σε τρόμαξαν ποτέ
σε βλέπω να λαχανιάζεις
ψυχή αγγελιαφόρου
σε σώμα δρομέα.

Σε βλέπω να ιδρώνεις
να νοιώθεις πόνους διάφορους
κι όμως να τρέχεις
μόνο να τρέχεις,
να σου δίνουν νερό
βρεμένες πετσέτες

κι εσύ "Νενικήκαμεν''
να τους λες
"Νενικήκαμεν''
τρέχοντας
μεθυσμένος απ` την τέλεια τύχη
να πεις
το καλύτερο νέο της ζωής σου!

η παράγκα

Ντράγκα ντρούγκα ντράγκα
έκαν` η παράγκα

για κακή του τύχη

τρέμανε οι τοίχοι

και την πήρε ο αέρας
στο τελείωμα της μέρας!

Ναρκισσιστή αγάπη μου

Με φυλάκισε μέσα στην καρδιά του

μου είπε ωραία λόγια για να μπω

κι έπειτα ποτέ ξανά.

Το γνώριζα το δωμάτιο αυτό,

αλλά δεν ήξερα γιατί

πού είχα ξαναδεί

αυτό το χρώμα στις κουρτίνες

που δεν ανοίγουνε ποτέ

παρά μονάχα σε άλλα παράθυρα κλειστά

κι ο δρόμος είναι ένα σκηνικό

ο ουρανός μια ψευτοκατασκευή

τα λόγια είναι πάντα μεταχειρισμένα

και μάταια περιμένεις

εκείνη την πρώτη τη φορά της κολακείας

στην τάζει

σου την θυμίζει αρκετά

και μόλις σκύβεις για να πιεις νερό

σου τραβάει το σκεύος κάτω από τη μύτη

Θαυμάζεις το μυαλό του, την εφυιία του

δεν βλέπεις καλά

θαυμάζεις το δίχτυ

που σου πέταξε ο κυνηγός

όλες οι ωραίες στιγμές

ήταν ναρκωτικά

για να κοιμίζει το μυαλό σου

σκυλιά έτρεχαν στο δάσος

ξοπίσω απ` το μυαλό σου

κι ο κυνηγός πυροβολούσε

με συμβουλές

με οδηγίες

για το καλό του

είναι το μεγάλο πάθος

ωμό, απελευθερωμένο

είναι το πάθος της κυριαρχίας

είναι το μεγαλύτερο έργο

που παίχτηκε ποτέ

σκηνοθέτης πρωταγωνιστής

θεατής το ίδιο πρόσωπο

η απόλυτη ταύτιση

παραγωγός διαφημιστής ταμίας

κι αυτός που γεμίζει με το κοινό την αίθουσα

ο ίδιος τύπος

ο απόλυτος μάγος

ο κυρίαρχος των εντυπώσεων

γεμίζει το μυαλό σου με τη σκέψη του

γιατί κρατάει το ραβδί της γοητείας

με τα μάτια του ορμάει στο μυαλό σου

σκανάρει τις πιο μύχιες σκέψεις σου

και τις σερβίρει για δικές του

διαθέτει λογισμικά εξομοίωσης

για κάθε τύπο ανθρώπου

κι αυτή τη μαγική

στολή του χαμαιλέοντα

που γεμίζει αστράκια το μυαλό σου

δεν θα τη χαρείς ποτέ

ποτέ σου δεν θα την αγγίξεις

θ` ακούσεις το μαστίγιο στον αέρα να ηχεί

και θ` απορείς τι άκουσες

με παρεξήγησες θα πει

είναι δυνατόν εγώ

να κρατάω μαστίγιο;

Είναι ερωτευμένος με αυτήν την ικανότητά του

περισσότερο από σένα

περισσότερο από το κάθε τι

θαυμάζει τον εαυτό του απεριόριστα

γι` αυτά που κάνει

νομίζει ότι γι` αυτές τις ικανότητες εξαπάτησης

του αξίζει να είναι υπεράνω πάσης ηθικής

γιατί ποιος άλλος είναι σαν κι αυτόν;

Ξέρεις αγάπη μου αυτή

η τρομερή σου ικανότητα

δεν είναι μία λάμψη θεϊκή

μα μία ψυχική διαταραχή

δεν είσαι μοναδικός στον κόσμο

όπως οι καθρέφτες σου σου λένε

υπάρχουν αμέτρητοι άλλοι

και συνεχώς αυξάνεστε σαν επιδημία!